ثبت شرکت تضامنی؛ راهنمای جامع حقوقی، مسئولیت تضامنی و ضوابط تأسیس صرافی‌ها

شرکت تضامنی سنتی‌ترین و در عین حال مستحکم‌ترین قالب تجاری از منظر جلب اعتماد طرف‌های قرارداد است. به موجب ماده ۱۱۶ قانون تجارت: «شرکت تضامنی شرکتی است که در تحت اسم مخصوصی برای امور تجارتی بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می‌شود؛ اگر دارایی شرکت برای تادیه تمام قروض کافی نباشد، هر یک از شرکا مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است».

بر خلاف شرکت‌های سهامی یا با مسئولیت محدود که مسئولیت شخص مقید به سرمایه‌اش در شرکت است، در شرکت تضامنی طلبکار می‌تواند پس از اثبات عدم تکافوی اموال شرکت، به دارایی‌های شخصی تک‌تک شرکا رجوع کند. به همین علت، این ساختار تجاری بستر الزامی بانک مرکزی برای تأسیس شرکت‌های صرافی و تجارت‌های مبتنی بر نقل‌وانتقال مالی قرار گرفته است.

قواعد الزامی در نام‌گذاری و هویت شرکت تضامنی

قانون تجارت در ماده ۱۱۷ محدودیت‌های بسیار سخت‌گیرانه‌ای برای نام این شرکت‌ها وضع کرده است:

• در اسم شرکت تضامنی حتماً باید عبارت «شرکت تضامنی» و لااقل اسم یک نفر از شرکا قید شود.
• اگر اسم شرکت مشتمل بر اسامی تمام شرکا نباشد، بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است، عباراتی نظیر «و شرکا» یا «و برادران» باید درج گردد (مانند: شرکت تضامنی احمدی و شرکا).
• خروج هر شریکی که نام او در نام شرکت آمده، نیازمند تغییر رسمی نام شرکت در اداره ثبت است تا از فریب اشخاص ثالث جلوگیری شود.

شرایط ماهوی تشکیل شرکت تضامنی (مواد ۱۱۸ و ۱۱۹ ق.ت)

1. تادیه کامل سهم‌الشرکه: شرکت تضامنی وقتی تشکیل می‌شود که تمام سرمایه نقدی تادیه و سهم‌الشرکه غیرنقدی تقویم و تسلیم شده باشد.
2. محدودیت خروج و انتقال سهم: هیچ‌یک از شرکا نمی‌تواند سهم خود را به دیگری منتقل کند مگر با رضایت تمام شرکا (ماده ۱۲۳ ق.ت)؛ این امر شرکت تضامنی را کاملاً قائم به شخص و مبتنی بر اعتماد متقابل می‌سازد.
3. انحلال در صورت فوت یا حجر شریک: با فوت یا محجوریت یکی از شرکا شرکت منحل می‌گردد، مگر اینکه در اساسنامه بقای شرکت با ورثه متوفی پیش‌بینی شده باشد.

سوالات پرتکرار حقوقی